<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rss version="2.0" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom">
	<channel>
		<title>آثار ذکر ۱</title>
		<description>نظر برای این مطلب ارسال شده است&nbsp; آثار ذکر ۱</description>
		<link>https://mail.ahlevela.com/component/content/article/47-majalleh-erfani-kholaseha/1364-آثار-ذکر-1</link>
		<lastBuildDate>Sun, 12 Apr 2026 01:40:22 +0330</lastBuildDate>
		<generator>JComments</generator>
		<atom:link href="https://mail.ahlevela.com/component/jcomments/feed/com_content/1364/10" rel="self" type="application/rss+xml" />
		<item>
			<title>در تفسیر آیه 152 بقره</title>
			<link>https://mail.ahlevela.com/component/content/article/47-majalleh-erfani-kholaseha/1364-آثار-ذکر-1#comment-436</link>
			<description><![CDATA[آیت الله جوادی آملی ؛ذکر خدا را از ادب عبودیت خوانده و تأکید می کند: ادب عبد آن است که در برابر خدا ذاکر باشد، اینکه می‌بینید ما مرتّب از خدای سبحان چیزی می‌طلبیم برای آن است که لذّت یاد حق در ما ظهور نکرده است و اگر لذت یاد حقّ در جان ما ظهور کند، ما همین که سرگرم مناجات با خدا شدیم، آن نیاز و حاجت ما از یاد ما می‌رود، ولی از یاد خدا نمی‌رود؛ چون ﴿وَمَا کَانَ رَبُّکَ نَسِیّاً﴾ ؛ حاجات ما را می‌داند و برآورده هم می‌کند. در روایات دارد که اگر انسانی به یاد حقّ سرگرم بود و حاجتش یادش رفت، خدا حاجت او را برآورده می‌کند و آنها که اهل مناجات با خدایند، همین که وارد ذکر و ثنا شدند، لذّت مناجات آن قدر در جانشان شیرین است که حاجتشان از یادشان می‌رود.]]></description>
			<dc:creator>ع.حائرى</dc:creator>
			<pubDate>Fri, 06 Mar 2015 14:54:18 +0330</pubDate>
			<guid>https://mail.ahlevela.com/component/content/article/47-majalleh-erfani-kholaseha/1364-آثار-ذکر-1#comment-436</guid>
		</item>
	</channel>
</rss>
