آرمیدن در جوار حضرت عبدالعظیم علیه السلام

سیّدجلال در سال ۱۳۳۷ یک قبر دو طبقه در باغ‌طوطی حرم حضرت عبدالعظیم حسنی علیه السلام خرید و پدرش را همان‌جا به خاک سپرد؛ امّا مقدّر چنین نبود که با پدر در یک مکان دفن شوند. به‌واسطه‌ی تغییراتی که متولّیان حرم در باغ‌طوطی دادند، محلّ آن قبر صاف شد و سیّدجلال در بخش دیگری از باغ‌طوطی حرم حضرت عبدالعظیم حسنی علیه السلام دفن شد.[۱]

تاریخ پایان حیات دنیایی و آغاز سفر او به عالم بقا، دوم شهریور ۱۳۷۶ بود. سیّدجلال که به رحمت ایزدی رفت، پیکر پاکش در حریم همان حرم شریفی به خاک سپرده شد که اوّلین بار در آن‌جا استاد عالی‌مقامش مرحوم آیت‌الله انصاری‌همدانی را به او نشان دادند تا از تمامی تعلّقات دنیوی رها شود. جایی جسم سیّد به خاک رفت که نقطه‌ی آغازِ اوج گرفتنش بود.[۲]