خیالِ بد هم نمی‌شد کرد!

خانم انصاری‌همدانی (همسر مرحوم تناوش) می‌گوید: «گاهی با خودم فکر می‌کردم پدرم چرا این کار را کرد و مرا به عقد کسی درآورد که گذشته‌اش خوب نبوده است. ولی بعد دیدم مرحوم تناوش چندان خوب شده است که حتّی اگر پشت سرش فکر بد می‌کردم، چوب می‌خوردم.»[۱]