۴/ تربت و دعا و شفا

آقایی بیماری سرطان داشت. پدرش بازاری بود و مرحوم تناوش را می‌شناخت. او پسرش را نزد مرحوم تناوش آورد.

مرحوم تناوش در خانه تربتِ اصل در دسترس داشت. سیّد غفور طباطباییرحمه الله (داماد مرحوم هادی شرکت) برای ما تربتِ اصل می‌آورد. تربت را به آن بیمار سرطانی دادیم؛ خورد و شفا پیدا کرد.

بعداً من در خواب حضرت علی‌اکبر علیه السلام را دیدم که در گوشه‌ای از منزل‌مان ایستاده بودند و در نماز حاجتی که می‌خواندند در حال قنوت بودند. حضرت علیه السلام در عالم خواب به من گفتند: «شما که به آن بیمار تربت دادید، من دعا کردم و آن آقا شفا پیدا کرد.»[۱]