تفویض یعنى در کار خود، در برابر خدا از خویش هیچ نظریّه و خواستى نداشتن. پیامد عملى این روحیّه، در آنچه خدا مى‌کند، از خود ابراز نظر و اظهار وجود نکردن، خود را برکنار داشتن و خواسته‌اى مطرح نکردن و کار خویش و تدبیر امر خود را به حضرت حق واگذاردن است.