در دل هر یک از احکامی که در دین آمده و خدای متعال انجام آن را مقرّر کرده است، اهداف عمیقی نهفته است. عمل به احکام، غیر از تأثیرات ظاهری که در زندگی فردی و اجتماعی دارد، تأثیرات باطنی و معنوی نیز در درون انسان به جا می‌گذارد. این اصل مسلّمی است که حالات باطنی انسان بر رفتارهای او تأثیر می‌گذارد و به صورت رفتارهایی از او سر می‌زند. رفتارهای ظاهری انسان هم در صورت تکرار و تداوم، ملکات و روحیّاتی را در درون انسان ایجاد می‌کند. بنابراین تأکید به انجام احکام ظاهری عمدتاً به علّت تأثیرات عمیقی است که اجرای آنها در بُعد باطنی و روحی و درونی انسان در پی می‌آورد. تأکید اسلام بر مراعات حجاب توسّط زن نیز عمدتاً به‌ علّت تأثیرات تعالی‌بخش معنوی است که حجاب، در باطن و درون زن برجامی‌گذارد.